"Balık düşünmez, çünkü balık her şeyi bilir." Arizona Dream

Doğal tahlihsizlıkler dışında insanın zorunlu olarak bir yere tıkılması... Ne korkunç!

Akvaryuma tıkılmış hafızasız balıklar! Veya bir otel lobisine.

Ya da her ikisine de...

Zorundayız artık, bu oteli beraber işletmeye. En küçük müşterisinden en büyük idarecisine, aynı suyun içindeyiz. Oynayan da      seyreden de bizleriz.

"Zamana yemin olsun ki insan hüsran içindedir."
-Asr Suresi, 1. ve 2. ayet,-
Bu yüce sözden ilham alarak, tik takları dinlemekten yorulmuş kulakların hikayesini anlatıyor içerdekiler. Ve soruyor: Daha az tik tak duyan insan da hüsran içinde midir?
Huzurun, doğrunun, yanlışın, iyinin ve kötünün anlamlarının nasıl eğilip büküldüğünü ve bu eğilip bükülmenin zavallı insana yaptıklarını, asla olmayacak dünyaların en olabilecek olanına kurduğumuz sahnede anlat... tik...tak...tik...tak...tik

"Kaç defa?"    Kaç defa ölümlülüğün farkına varır insan? Kaç defa bilincini büsbütün arı bir fanusa koyup, iştençsizce uçurumun dibine adım adım getirebilir yoz kaderini? Çatışkanın neresindedir ki o yüce ışığın bilgeleğine? Bilge midir bize doğru kosan o yakıcı ışık? Bilgedir elbet, büyükler her zaman her şeyi en doğru şekilde vahşederler.

Korku değil bu, tiksinme de uyandırmıyor; hayır hayır! Kesinlikle yabanlılık da değil buna sebep... Peki ya ne? Ne olduğunu değil, ne olmadığını gayet iyi biliyoruz. Ne sebeple orada olmadığımızı da. Ve ne sebepler onların o sapsarı cehennemin ortasında, günahları çıplak bir şekilde oturduklarını da pekâlâ biliyoruz. Peki ya sorun ne?

Sorun şu:

'Biz ve Onlar' diyebilmenin bu kadar basit olması. Basit olduğu kadar da ahmakça olması.

Siz aynasızlar ki bunu iyi bilmelisiniz!